X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
یک دهه درخشش
نگاهی به کارنامه شهاب حسینی بازیگر «حوض نقاشی»


نویسنده: مجتبی اردشیری

با نگاهی به روند تکنیکی شدن بازیگران بزرگ سینما، در می یابیم که این تکنیک های بازیگری، در اکثریت آن ها به صورت اکتسابی بوده است به این گونه که به دلیل بازی در کارهای کارگردانان بزرگ و خواندن فیلمنامه های بسیاری که در طول سال به دست آن ها می رسیده و البته میزان زحمتی که آن ها برای خاص درآوردن نقش شان متحمل می شوند، بعد از طی سالیانی، به مرزهایی از تکنیک می رسند که دیگر تبدیل به روندی ماهوی در زندگی هنری آن ها می شود.بازیگرانی که نه تنها چارچوب های دنیای بازیگری را به خوبی می شناسند بلکه می توانند در کارگردانی نیز صاحب سبک بوده و آثار درخشانی را خلق کنند.
     یکی از معدود نمونه های بازیگران اینچنینی در سینمای ما، «شهاب حسینی» است.بازیگری که از همان ابتدای فعالیت های سینمایی اش که در آغاز دهه هشتاد رقم خورد، نشان داد که بازیگر آینده داری است.او سال به سال با بازی در آثار سینمایی قابل قبول، رشد کرد و اکنون چند سالی است که بر مداری از تکنیک فعالیت می کند که مختص خود اوست.
     یکی از شانس های بزرگ حسینی، این بود که شروع فعالیت هایش در سینما، با بازی در فیلم های خوبی بود.
     رخساره و آدمک ها، می توانست شروع بسیارخوبی برای یک بازیگر با استعداد باشد.بازی حسینی در این دو فیلم که از قضا در هر دوی آنها، نقش اصلی را بر عهده داشت، سبب دیده شدن او توسط کارگردانان دیگری چون احمد امینی و تهمینه میلانی شد.سال 81، سال بازی حسینی در فیلم هایی چون «این زن حرف نمی زند»، «واکنش پنجم» و «زهر عسل» بود. بازی در این فیلم ها، حسینی را به عنوان بازیگر جوان موفقی که قابلیت سوپراستار شدن را داشت، مطرح نمود.
     کارهای بعدی حسینی، بازی در فیلم های کارگردانان دیگری چون پوران درخشنده، سیروس الوند، مهدی صباغزاده و کارگردانان جوان دیگر بود.او در طی این سالیان، به خاطر بازی در گونه های مختلف سینمایی و همچنین آشنا شدن با سبک های فیلمسازان بزرگ و کوچک این سینما، توانست اندوخته های بسیاری برای خود جمع نماید.در تمام این آثار، حسینی، یک سر و گردن بالاتر از سایر بازیگران ظاهر شد و توانست نقطه قوت بزرگی برای سازندگان آن فیلم ها باشد.
     اما حالادیگر زمان یک جهش بزرگتر از اینها بود.این اتفاق برای شهاب حسینی، با بازی در نقش «حجت» در فیلم «جدایی نادر از سیمین» رخ داد.او در این فیلم توانست عصبیت های یک مرد ازطبقه اجتماعی پایین را به زیبایی هر چه تمام تر به تصویر بکشد و فصل تازه ای را در زندگی هنری خود آغاز نماید.دوران مهم تری در زندگی هنری شهاب حسینی به وجود آمد که به نوعی او را از قالب های موفق یک دهه بازیگری اش بیرون آورده و متعالی کرد.
     جلای این بیرون زدگی از صدف، با بازی تکنیکی توام با احساس حسینی در فیلم «حوض نقاشی» به کمال رسید و سبب شد تا او جنبه ای دیگر از شایستگی های مخصوص خود را در این سینما نمایان کند.حسینی در این فیلم توانست تمثال فیزیکی منحصر به فردی از کنش های افراد دچار اختلال ذهنی با ضریب هوشی پایین را ایفا نموده و با بازی تحسین شده خود، بالاترین درجه اهمیت فیلم را با وجود تمام امتیازات قابل اتکای آن، از آن خود نماید.
     حسینی هم اکنون در 40 سالگی توانسته علی رغم تجربیات ارزنده ای که در دنیای مجری گری و سریال های تلویزیونی داشته، موفقیت های بسیار مهمی را در سینما به دست آورد.
     او چند سالی است که مدام صحبت از خداحافظی با دنیای بازیگری و ورود به دنیای کارگردانی می کند.او با وجود این که مانند بازیگران بزرگ، تجربه های چند دهه ای در سینما ندارد اما با انتخاب های خوبی که در طول فعالیت 12 ساله اش در سینما داشته، توانسته ره طولانی را در یک دهه بپیماید و بازی هایی را از خود به نمایش بگذارد که در بسیاری از مواقع حتی بالاتر از سطح آن فیلم ها نیز بوده است و درست به همین دلیل است که دنیای پرزرق و برق بازیگری، دیگر هیجان چندانی را برایش ایجاد نمی کند.
     در مجموع شهاب حسینی بازیگر قابل تاملی است که در «حوض نقاشی» به خوبی ظاهر شده است.
    
    
 روزنامه ایران، شماره 5346 به تاریخ 2/2/92، صفحه 18 (سینما)



تاریخ : دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 | 17:20 | نویسنده : * | نظرات (3)
.: Weblog Themes By VatanSkin :.